Waarom je aan een eigen moestuintje moet beginnen? Het scheelt je bakken met geld én ‘je weet wat je eet’
Zaaien, schoffelen en poten is niet langer slechts een hobby voor pensionado’s. In Twente en de Achterhoek duiken jonge gezinnen, twintigers en zelfs kinderen de moestuin in. Want: „Waarom kopen als je ook zelf iets kunt kweken?”
Lieke Muller, Sophie Olijve
3 mei 2025, 11:23
Twente en de Achterhoek hebben een paar weken met mooi weer achter de rug. En dan is de zomer nog niet eens begonnen. We gooien de tuindeuren open, de wasdroger in de bijkeuken wordt een droogmolen in het gras en een enkeling steekt zelfs de barbecue aan. Zon: we worden er blij van.
Wie daarentegen niet kunnen wachten op de eerstvolgende regenbui: dat zijn de Enschedese Malou Sap-Hoogland (34), de Hengelose Korstiaan Akse (36) en Sep Kerkemeijer (12) uit Eibergen. Zij hebben namelijk een paar bijzondere ‘baby’s’ om voor te zorgen, en daar helpt een kurkdroge grond nou net niet bij. Korstiaan: „Als het goed is, zit mijn vriezer dan aan het einde van de zomer vol met groenten en kruiden van mijn eigen lapje grond.”
Kweken is ‘hot’
Kweken in plaats van kopen: het is helemaal ‘hot and happening’. Waar je ‘vroeger’ alleen pensionado’s met hun handen in de grond zag werjeb, kiezen tegenwoordig steeds vaker ook kwieke millennials, twintigers en zelfs kinderen voor een eigen moestuintje. Waarom zien we daarin zo’n stijgende lijn? Malou: „Je weet wat je eet. Het is onbespoten en het heeft een veel puurdere smaak.”
Zo wachten ook de groene knopjes in het tuintje van Malou op vers water. Met een beetje meer regenwater worden het straks mooie rode pepers en volle kroppen sla. „Van de pepers maken we sambal”, zegt Malou. „Laten we het over de sla maar niet hebben.” Ze lacht. „Soms hebben we er vijftig in de koelkast liggen. Dan komt het je strot wel uit, hoor.”
Vol overgave in het moestuinleven
Kweken, schoffelen, water – en dan vooral regenwater – geven en geduld hebben: hoe dat proces werkt, snapt Malou nog niet zo lang. Ze gaf zich pas drie jaar geleden over aan het moestuinleven. „Ik wist helemaal niets van een moestuin”, zegt Malou. „Ik heb een drukke baan. Ik wilde gewoon een nieuwe hobby in de buitenlucht. Dat leek me heerlijk.”
Hoewel het anders voelt dan de door haar geliefde paardensport, komt het aardig in de buurt. „Vanwege problemen met mijn rug moest ik stoppen met paardrijden. Dat was vervelend, want mijn hoofd stond ‘uit’ als ik paardreed.”
Dat gevoel vindt ze nu als ze bezig is in de tuin. „Ik doe het samen met mijn dochter van 4 jaar. Als we dan samen met onze handen in de grond zitten om nieuwe zaadjes en bloembollen te planten, hoor ik de vogels en voel ik de rust van het buiten zijn. Het is zó simpel, maar zó ontzettend lekker!”
Generatie Z kiest voor groen
In de moestuin van Volkstuinvereniging Eibergen zitten twee piepjonge tuiniers met hun handen in het zand. Het zijn Sep Kerkemeijer (12) en Evi-Lynn ten Bruin. „Ik doe dit al jaren”, zegt Sep trots. Op 6-jarige leeftijd hielp hij al in de moestuin van zijn buitenschoolse opvang en toen hij 9 werd, kreeg hij voor zijn verjaardag zijn eerste eigen kweekkastje. Zijn groene hobby groeide al snel uit tot een serieuze onderneming. Vorig jaar kreeg hij een stukje moestuin, om te oefenen. Het oefenstuk is recent ingeruild voor een groot terrein.
Ondernemer Sep
Sep verdiept zich niet alleen in de tuin maar ook online in het fenomeen moestuin. Terwijl leeftijdsgenoten op YouTube en TikTok filmpjes van gamers kijken, gebruikt Sep deze platformen om tuintips te krijgen. „Hier komen de luffa’s”, zegt hij, wijzend naar een stukje grond. „Daar kun je badsponzen van maken, dat lijkt me wel grappig om te proberen.” Ook de ananaskers heeft een plekje in de moestuin. Maar er is ook plek voor ‘normale’ groente en fruit.
Op de kelderdeur bij Sep thuis hangt een planning aan de muur. „Daarin staat wie wat moet doen op welke dag”, zegt zijn moeder Bianca. „Meestal zijn mijn dochter Gwen en ik aan het werk, Sep is van het regelen,” zegt ze. Sep geeft de plantjes wel water en houdt de tuin netjes.
Regelen en ondernemen doet Sep graag. Via zijn eigen website ‘Kwekerij Sep’ verkoopt hij zijn zaadjes. Ook was hij te vinden op de Oranjemarkt. Hier heeft hij onder meer aardbeiplantjes en graslelie verkocht. Toch blijft het een hobby. „Ik weet nog niet wat ik wil worden, maar geen boer.”
Kweekkastje
Zijn enthousiasme werkt aanstekelijk: klasgenootje Evi Lynn raakt tijdens Seps spreekbeurt over moestuinieren helemaal enthousiast. Ze begon thuis met een kweekkastje en kreeg vervolgens net als Sep de kans om een eigen moestuin bij ‘t Westenesch te beginnen.
Evi Lynn heeft al hard gewerkt aan haar stukje grond. „Thuis gaan we koken met mijn groente. Alleen zeggen we tegen mijn zus dat het uit de supermarkt komt, anders eet ze het niet. Zij vindt het vies als het uit de tuin komt.”
Groente uit de winkel is duur
Groenliefhebber Korstiaan Akse (36) uit Hengelo hoeft sinds drie jaar niet meer naar de supermarkt voor verse groente. Een krop sla, een rode ui, knoflook, peper, kool, paprika of een kolfje mais haalt hij nu uit zijn eigen tuin. Want die prijzen in de winkel… „Belachelijk”, vindt Akse. „Veel te duur. Ik bespaar nu zo’n honderd euro per jaar.”
Het was voor Akse de belangrijkste reden voor een eigen moestuintje. Buitenshuis, want met zijn balkon zou hij niet verder komen dan een paar kleine knoflookbollen. Hij nam daarom een stuk grond van 50 vierkante meter in de Biologische Moestuin aan de Dijkhuisweg in Hengelo. „Om mee te beginnen”, zegt Akse. „Ik heb in de ‘bosbouw’ gewerkt, dus helemaal een ‘leek’ was ik ook weer niet. Het ging me best goed af met Google Search. Dus heb ik het tuintje ernaast er daarna ook bij genomen.”
Zo’n twee á drie dagen per week wroet Korstiaan nu met zijn handen in de vochtige grond. Niet alleen in eigenbelang: hij zorgt er ook voor dat mensen met minder geld hun verse vitaminen binnenkrijgen. Akse: „De Voedselbank heeft hier een eigen stuk tuin. Daarin werk ik zo’n vier uur per week mee. Ik heb er gelukkig zelf nooit mee te maken gehad, maar ik doe graag iets voor een ander.”